In het dagelijks leven heb ik onverwachte coachgesprekken. Onlangs startte een gesprek over wat ik voor werk doe, ik vertel dat ik coach oa op gebied van relaties en neurodivergentie. Deze man van 40+ wilde weten wat onder neurodivergentie valt. Alles op het autismespectrum, ADHD en ADD, maar ook dyslexie, depressie, bipolair of hoogbegaafdheid, antwoorde ik.
Hij werkt bij ASML en veel mensen die daar werken hebben austime. Ik vroeg voor de grap of hij soms neurodivergent was. Nee, zei hij vol overtuiging.
“Wat zijn de drie hoofdkernmerken van ADHD?”, vroeg hij door. Ik vertelde uitgebreid over de moeite met plannen, taken uitvoeren en hyperfocus. Hij herkende zich daar enorm in. Ook vertelde ik over bodydoubling: waarbij iemand in de ruimte aanwezig is, waar jij een taak uitvoert. Voor mensen met ADHD en autisme kunnen zich dan beter focussen en hebben veel minder moeite om aan de slag te gaan. Zelf denk ik dat bodydoubling werkt vanuit de veiligheid dat als je vastloopt, je een vraag kunt stellen aan degene die aanwezig is en je gelijk weer door kunt. Dat herkende hij weer in zijn zoontje van 6 jaar. Zijn zoon wilde als hij zijn huiswerk wiskunde maakt, dat zijn vader aan de tafel bij hem zit. Ook al zit zijn vader dan te werken op de laptop, het was voldoende. Maar de vader begreep het niet, hij dacht dat zijn zoon aandacht wilde en niet zelfstandig kon zijn. Hij was dan ook streng voor zijn zoon. Ik legde uit dat als zijn zoon ADHD heeft, hij op een natuurlijke manier aangaf waar zijn behoeftes liggen. Ook vertelde ik dat neurodivergentie erfelijk kan zijn.
Ons gesprek eindigde met de vraag waar hij samen met zijn zoon zich kon laten testen op ADHD.
Groetjes Louise, jouwBDSMcoach
